เพื่อนเผย ออยมาเข้าฝันบอกตายแล้ว แฉคำพูด นาย ช. ไม่ตรงกันสักครั้ง!

เอก : "เริ่มแรกในชว่งเดือนม.ค.ปี 63 ข่าวไอซ์ หีบเหล็กกำลังดังครึกโครมในเวลานั้น พบศพหญิงสาวถูกฆาตกรรมอำพราง คราวนี้มีการไปค้นบริเวณบ้านเพิ่มเติมพบโครงกระดูกอีก 2 โครงกระดูก แล้วมีข้อมูลจากคนใกล้ชิดไอซ์บอกว่าคนนึงน่าจะเป็นออย ซึ่งเป็นเพื่อนของไอซ์ ซึ่งมันไม่สามารถตามหาได้ว่าออยเป็นใคร มันก็ประกอบกับคุณออย นิภา ซึ่งหายออกจากบ้านไปนานหลายปี ก็สงสัยว่าออยที่ตกเป็นข่าวกรณีไอซ์ หีบเหล็กที่พบโคงกระดูกในบ้านเป็นออย นิภาหรือเปล่า ลักษณะการทำอาชีพ เป็นพริตตี้ โคโยตี้ อาจอยู่ในแวดวงสถานบันเทิงกลางคืน เป็นกลุ่มก๊วนกันหรือไม่ ทางเพื่อนสนิทคุณออยก็ประสานมาที่เรา เราทำการตรวจสอบข้อเท็จจริงเบื้องต้น รุ่งขึ้นหลังวันรับแจ้งเหตุ เราเดินทางไปบ้านคุณออยเพื่อคุยรายละเอียดคุณพ่อคุณแม่และเพื่อนสนิทออยที่บ้านอยู่ใกล้กัน"

เอก : "เนื่องจากตอนที่เราคุยกับพ่อแม่และเพื่อนสนิทน้องออย ทำให้เราทราบห้วงเวลาที่หายไปจริงๆ ของออย คือ 22 พ.ค. ปี 57 วันสุดท้ายที่มีคนติดต่อเขาได้ ทีนี้เขาหายเกือบ 6 ปีเต็ม เราประเมินว่าการตรวจสอบข้อมูลเบื้องต้นในทะเบียนราษฏร์ บัตรประกันสังคม ในการเดินทางออกนอกประเทศ มันไม่พบข้อมูลการเคลื่อนไหวเลย ก็คิดว่าน่าจะเป็นเหตุผิดปกติแล้ว เราก็เลยคิดว่าต้องตรวจสอบไปยังพื้นที่ที่เขาทำงานที่สุดท้ายคือจ.ชลบุรี เราก็ไปดูว่ามีเหตุร้ายเกี่ยวกับเหตุอาชญากรรม เหตุฆาตกรรมผู้หญิงในพื้นที่จ.ชลบุรี และจ.ระยองซึ่งเป็นพื้นที่รอยต่อกันหรือไม่ ก็ปรากฎว่ามันมีข้อมูลศพหญิงนิรนามจำนวนนึง สามารถคัดกรองมาได้ 8 ศพที่มีความใกล้เคียง ใน 8 ศพนี้ก็ต้องมาดูว่าถูกส่งออกไปชันสูตรที่รพ.ไหน ก็พบว่ามีหนึ่งศพที่ลักษณะการแต่งกายใส่เสื้อสายเดี่ยว ชุดแซ็ก และมีรองเท้าสตรีตกอยู่ ลักษณะที่พบศพคือวันที่ 26 พ.ค. 57 ซึ่งใกล้เคียงกับช่วงที่คุณออยขาดการติดต่อกับเพื่อนไป ก็เลยสนใจศพนี้ เลยมีการประสานตรวจดีเอ็นเอพ่อแม่คุณออย และศพนิรนามที่พบในสภ.หนองขาม ก็ปรากฎว่าผลดีเอ็นเอตรงกัน นี่เป็นที่มาที่ไป ที่ทำให้เรารู้ว่าคุณออยที่หายตัวไป เป็นคนละออยกับเคสออยหีบเหล็ก"

เอก : "เราดูที่เกิดเหตุมาแล้ว อยู่ในพื้นที่ทางขนาดเล็ก คนสัญจรไปมาน้อย ต้องเป็นคนที่รู้จักจริงๆ ถึงใช้เส้นทางนี้ แล้วจุดที่พบศพ ฝั่งนึงเป็นพื้นที่นิคมอุตสาหกรรม ยังเป็นพื้นที่ป่าอยู่ไม่ได้มีการพัฒนาอะไร เป็นพื้นที่เกษตรกรรม มีคนมาปลูกไร่มันสำปะหลัง ทำงานการเกษตร เป็นพื้นที่เปลี่ยวพอสมควร ถ้าเป็นคนที่ไม่ชำนาญในพื้นที่ ไม่สามารถนำศพมาทิ้งไว้ได้"

เอก : "ที่ตรงนั้นเป็นพื้นที่ที่มีท่อระบายน้ำ ช่วงเดือนพ.ค. เป็นช่วงมีฝนตก ถือว่าเป็นพื้นที่แฉะ มีน้ำด้วยส่วนหนึ่ง และเป็นจุดที่มีหญ้ารกทึบ"

เอก : "ผมอ่านข้อมูลการรายงานการพบศพ ศพถูกส่งไปนิติเวชรพ.แหลมฉบัง ข้อมูลเบื้องต้นระบุแต่เพียงว่าเป็นสุภาพสตรี อายุไม่เกิน 30 ปี สวมสายเดี่ยว ชุดแซ็ก มีบางส่วนที่เน่าแล้ว ประเมินการเสียชีวิตเบื้องต้น เสียชีวิตมา 3-4 วัน"

เอก : "ใช่ครับ จริงๆ เป็นคำกลางๆ ผมก็ต้องให้เกียรติแพทย์ เนื่องจากเหตุการณ์ผ่านมาค่อนข้างนาน ตอนนี้อยู่ในขั้นตอนประสานงานนิติเวชตำรวจว่าลักษณะศพที่พบมีอะไรเพิ่มเติมมากกว่านี้หรือไม่ในการชันสูตรศพ"

ใบเฟิร์น : "มันเป็นไปไม่ได้ ที่ผู้หญิงคนนึงจะเดินไปตายตรงนั้นคนเดียว มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นค่ะ"

ใบเฟิร์น : "ที่พักหนูไม่ทราบจริงๆ แต่จากการสอบถามที่ตรงนั้นมันไกลมากเลยนะคะ มันเป็นทางเปลี่ยว ไม่ค่อยมีคนสัญจรค่ะ"

เอก : "ต้องเรียนก่อนว่าเรายังไม่สามารถระบุสาเหตุได้ แต่อย่างที่เรียนสภาพพื้นที่ สภาพการพบศพเป็นไปได้ยากที่จะเดินมาเสียชีวิตเองตามลำพัง สภาพศพที่พบ เป็นลักษณะการนำมาทิ้งไว้เพื่ออำพราง ส่วนเรื่องการชันสุตรหรือก่อเหตุโดยใครอย่างไรต้องเป็นหน้าที่สืบสวนของตร.ต่อไป"

ใบเฟิร์น : "นานแล้วค่ะ 10 กว่าปี รู้จักเพราะทำงานที่เดียวกันค่ะ"

ใบเฟิร์น : "สนุกสนาน ร่าเริง ยิ้มเก่ง เอ็นเตอร์เทนเก่ง อยู่ด้วยแล้วไม่เหงา"

ใบเฟิร์น : "ตอนนั้นยังไม่สงสัย ตอนนั้นเป็นครั้งสุดท้ายที่เราทะเลาะกันเรื่องเฟซบุ๊ก ปี 57 ทะเลาะกันผ่านแมสเซนเจอร์ หลังจากนั้นต่างคนต่างไม่ติดต่อ จนผ่านไปแล้วปีกว่า เขามาเข้าฝันว่าเขาเสียชีวิตแล้วนะ เสียชีวิตที่ใต้ต้นไม้ใหญ่กาญจนบุรี เราก็เลยใจคอไม่ดี เราทักหาเขาว่าอยู่ไหน ไม่มีคนตอบ ทักอะไรก็แล้วแต่ไม่มีคนตอบกลับมา แต่มีคนอ่าน"

ใบเฟิร์น : "ค่ะ แต่ก็คิดว่าเขายังงอนอยู่ ไม่ตอบไม่อะไร มันงอนนานผิดปกติ คนนิสัยอย่างออยงอนไม่นาน แป๊บๆ ก็คุยกับเราแล้ว ออยติดโซเชียล โพสต์เฟซบุ๊กทุกวัน วันละ 2-3 รอบ ซึ่งปรากฎว่าเขาไม่มีการเคลื่อนไหวเลยเป็นระยะเวลา 1 ปี แต่มีการอ่าน เราก็เอาเฟซบุ๊กคนอื่นไปดูด้วยว่าเอ๊ะ หรือบางอย่างบล็อกเราไว้ เพราะยังโกรธอยู่ ปรากฎว่าไม่มี"

ใบเฟิร์น : "เลยทักไปถามอัง เพื่อนอีกคนที่เพชรบูรณ์ว่าติดต่อออยได้มั้ย เขาก็บอกว่าติดต่อไม่ได้ อังบอกแม้กระทั่งว่าเขาไม่ได้โทรหาแม่ เงินที่เคยส่งก็ไม่ได้ส่ง เงียบไปเลย"

ใบเฟิร์น : "ไม่เอะใจว่าเสียชีวิต แต่เอะใจว่าไปไหน มีอะไร"

ใบเฟิร์น : "พอทราบค่ะ ที่หนูรู้จากปากเขา 2 คน"

ใบเฟิร์น : "ใช่ค่ะ เป็นชาวไต้หวัน ส่วนอีกคนเป็นคนไทย อักษรย่อ ช."

ใบเฟิร์น : "พอเริ่มถามอะไรมากขึ้น หนูก็เริ่มสงสัย ตอนแรกถามอังก่อน ว่าครั้งสุดท้ายติดต่อออยได้หรือเปล่า ออยอยู่กับใคร อังบอกอยู่กับ ช. หนูเลยทักไปถามเขาว่าติดต่อออยได้มั้ย เขาบอกไม่ได้เลย เขาถามหนูว่าติดต่อได้มั้ย หนูก็บอกว่าติดต่อไม่ได้เหมือนกัน ก็เลยถามว่าพี่ลองเล่าให้หน่อยได้มั้ย ครั้งสุดท้ายที่ออยอยู่ด้วย เกิดอะไรขึ้นบ้าง เขาก็เล่าว่าครั้งสุดท้ายเป็นวันคสช.ประกาศไม่ให้สถานที่บันเทิงเปิด ทีนี้เขาก็อยากเดินโรบินสัน เขาให้พี่ช. พาไปแต่ช.ไม่ได้เดินด้วย ขากลับตอนเย็นก็ให้เขามารับ"

ชัช : "ก่อนหายตัวไปเขาอยู่กับผม หลังจากเขาหายตัวไปผมไม่ทราบ ที่แยกกันเพราะเรามีปากเสียงกัน ทะเลาะกัน ผมเลยไล่เขาออกจากบ้านไป"

ชัช : "ก็โทรหา ช่วงแรกๆ โทรติดอยู แต่ตอนหลังโทรไม่ติด"

ชัช : "ประมาณเที่ยงวันที่ 22 ออยขับรถไปหาเขา ผู้ชายไม่ได้มารับไป เขาขับรถออกไปเอง แล้วก็กลับมาช่วงหัวค่ำ คืนวันที่ 22 ตอนนั้นยังไม่ทะเลาะกัน ทะเลาะกันประมาณสี่ทุ่มกว่าๆ ห้าทุ่ม จากนั้นเขาบอกเขาหิวข้าว ให้ผมพาเขาไปกินข้าวหน่อย หลังกินข้าวเสร็จเขาบอกปวดหัว ไปซื้อยาหน่อย พอกลับถึงบ้าน ผมอาบน้ำเรียบร้อยเข้ามาในห้อง เห็นเขาถือแบบทิชชู่ไว้ที่มือ ผมจะเอาไปทิ้ง เขาชักมือกลับเหมือนไม่อยากให้ ก็เกิดการแย่งปรากฎวาแย่งมาดูเป็นยาคุมฉุกเฉิน หลังจากนั้นก็มีปากเสียงทะเลาะกัน ผมก็ไล่เขาออกจากห้องไป เขาก็ออกไปเลย"

ชัช : "ตอนแรกผมคิดว่าเขาเอารถไป แต่หลังจากนั้นครึ่งชม. ผมออกมาสูบบุหรี่หน้าบ้าน ก็เห็นรถเขาจอดอยู่ เขาไม่ได้เอาไป"

ชัช : "ช่วงวันสองวันแรกผมไม่ได้ตามหา เพราะปกติเขาไปจากผมไม่ได้พารถไปเขาก็จะกลับมาตอนเช้า แต่ทีนี้เขาไม่กลับมา หลังจากนั้น 2-3วันผมก็ตามหาอยู่ ตามสืบสาวราวเรื่องกับเพื่อน เห็นคนนี้มั้ย

ชัช : "ประมาณ 2 เดือน หลังจากนั้นก็ไม่มีหนทางจะตามหาแล้ว ไม่รู้จะตามหาที่ไหน"

ชัช : "ผมเอาไปคืนแฟนเขาไต้หวัน ถ้าผมเอาไว้จะโดนข้อหาลักทรัพย์เขาด้วย หลังจากออยหายผมก็คุยกับไต้หวัน ประมาณวันที่ 24 ให้เขาไปแจ้งความ ส่วนรถผมก็คืนเขาไป"

ชัช : "ติดต่อไม่ได้"

ชัช : "ไม่ครับ ถ้าเขากลับไปหาไต้หวันเขาต้องขับรถไปด้วย"

ชัช : "ครับ"

ชัช : "ครับ"

 

ใบเฟิร์น : "ค่ะ"

ใบเฟิร์น : "ตอนแรกเขาไม่ได้เล่าให้ฟังแบบนี้ เขาเล่าว่าเขารับจากห้างสรรพสินค้าแล้วออยบ่นปวดหัว ระยะเวลาระหว่างทางพี่ชัชเป็นคนบอกเองว่าเขาจับได้ว่าออยไปนัดเจอกับอีกคนนึงก็เลยมีปากเสียงกันตั้งแต่บนรถ ออยบอกให้แวะร้านขายยาหน่อยจะซื้อยา ปวดหัว แล้วพอกลับไปถึงบ้านเจอยาคุมฉุกเฉินตกอยู่ที่หน้าต่าง แต่เมื่อกี้เขาบอกกำอยู่ในมือ หนูงง ครั้งแรกปี 2005 แรกๆ บอกอยู่บนหัวนอน แล้วก็เปลี่ยนอยู่ตรงขอบหน้าต่าง อีกรอบนึงมาเล่าเองอยู่ที่มือ สิ่งที่เล่าไม่ตรง 2 ครั้ง ไม่ตรงกันเลย"

ใบเฟิร์น : "ออยเพิ่งได้รถมา เพิ่งเปลี่ยนป้ายขาว ออยเป็นคนติดรถ รักรถมาก เป็นไปไม่ได้ที่จะออกไปโดยไม่เอารถตัวเองไป อยู่บ้านเขา เขาไล่แค่ไหน เราต้องเอารถตัวเองออกมา"

ใบเฟิร์น : "เขาเป็นคนบอกเองว่าเขาเห็นมีคนมารับออยออกไป ออยเป็นคนโทรให้ใครมารับ และไม่ได้ขับรถออกไป"

ใบเฟิร์น : "ค่ะ หนูก็เลยงง"

ใบเฟิร์น : "ที่ทราบมาบ้านเขาอยู่ใกล้บริเวณที่พบศพ อาจไม่ได้ใกล้ถึงขนาดเดิน 10 ก้าวถึง แต่อยู่ในละแวกใกล้เคียงกัน"

ใบเฟิร์น : "เขาคบก่อนเจอไต้หวัน คบแล้วเลิก จนออยมาเจอไต้หวัน สักพักก็กลับไปคบกันอีก และคบทางไต้หวันด้วย"

ใบเฟิร์น : "หนูมั่นใจ สิ่งที่พูดออกจากปากหนู หนูมั่นใจ จำได้ขึ้นใจ"

ใบเฟิร์น : "ค่ะ ตอนแรกบอกอยู่บนหัวนอน ครั้งที่สองบอกอยู่ตรงหน้าต่าง ครั้งที่สามบอกว่าอยู่ในมือ เหมือนกำเอาไว้"

ใบเฟิร์น : "ใช่ค่ะ เป็นรถเรา จะจอดให้เขาทำไม"

ใบเฟิร์น : "เขาบอกพอทะเลาะกันเสร็จแยกห้อง เห็นออยโทรให้ใครไม่รู้มารับหน้าบ้าน ก็ถามว่าแล้วรถออยล่ะ เขาบอกก็จอดอยู่ พี่นี่แหละเอารถออยไปคืนชาวต่างชาติ"

ใบเฟิร์น : "ใช่"

ใบเฟิร์น : "ถ้าเป็นชื่อภาษาไทยเขารู้ค่ะ เพราะเขาเป็นคนสร้าง ออยมีสองเฟซบุ๊ก เป็นภาษาอังกฤษและภาษาไทย เคยทักไปในเฟซภาษาไทย มีการอ่าน ส่งยิ้มแต่ไม่ตอบ ตอนนั้นเราไม่ทราบว่าออยหรือเปล่า เพราะเราไม่รู้ว่าออยเสีย ถ้าภาษาอังกฤษส่งไปปี 59 หนูทักไปหาเขา มีการอ่านแต่ไม่มีการตอบ เฟซภาษาอังกฤษพี่ชัชบอกว่าชาวไต้หวันสร้างให้"

ใบเฟิร์น : "หนูว่าไม่ใช่"

ใบเฟิร์น : "หนูว่าไม่ใช่ คิดว่าเป็นชาวไทยที่อ่าน"

ใบเฟิร์น : "ค่ะ"

ใบเฟิร์น : "ณ ตอนนั้นหนูไม่ทราบข่าวนี้ มีเพื่อนออยที่อยู่กรุงเทพ ที่เป็นคนประสานงานตั้งแต่แรก ติดตามข่าว บอกให้ดูว่าใช่เพื่อนเรามั้ย ตอนนั้นคิดแล้ว คิดประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์ เพราะเพื่อนหนูหายไป บวกกับชื่อออย บอกกับหลายๆ อย่าง ตอนแรกก็คิดอย่างนั้น"

ใบเฟิร์น : "จนมูลนิธิกระจกเงาเข้ามาสอบถามเพิ่มเติม เขาก็บอกว่าจะย้อนเวลา จะไปศรีราชา ดูสิว่าปี 57 เวลานั้นมีคนหาย คนเสียชีวิตมั้ย จนมีผลดีเอ็นเอไอซ์ หีบเหล็กออกมาว่าไม่ใช่ออย มูลนิธิกระจกเงาก็เริ่มลงพื้นที่ตามหา และถามว่าเพื่อนเฟิร์นได้ทาเล็บสีแดงมั้ย ก็หาๆ ซูมส่งให้เขา และบอกว่าตอนอยู่กับหนูเขาทา แต่เขาเคยบอกว่าชาวไต้หวันไม่ชอบทาเล็บ แอบทาประจำ แล้วพอจะหาชุดแซ็กที่เขาใส่วัยรุ่นๆ ได้มั้ย เขาหารูปออยที่เคยใส่ชุดแซ็ก ทาเล็บ ก็เลยส่งให้มูลนิธิกระจกเงา"

ใบเฟิร์น : "ค่ะ ไปที่ชลบุรี ไตรคุณธรรมฯ มันรู้สึกไม่อยากจะรับเพื่อน อยากเจอกันแบบเขามีชีวิต ไม่อยากไปรับแบบนี้"

ใบเฟิร์น : "เห็นค่ะ เพื่อนเหลือแต่กระดูกแล้วค่ะพี่ ไม่เหลืออะไรแล้ว หนูก็บอกว่ามารับแล้วนะ(ร้องไห้) เรื่องทุกอย่างที่ทะเลาะกันก็ขอให้อโหสิ รู้ว่าหายโกรธแล้ว ถ้าไม่หายโกรธคงไม่มาแบบนี้"

ใบเฟิร์น : "ค่ะ"

ใบเฟิร์น : "หนูว่าแม่เขาเสียใจมาก เขาคงไม่อยากเจอลูกสภาพแบบนี้ ตอนนี้กอดหอมไม่ได้แล้ว แต่ก่อนเคยจับที่มีเนื้อหนัง ตอนนี้เข้าไปจับลูกไม่ได้แล้ว"

ใบเฟิร์น : "ก็เป็นไปได้ แต่หนูสงสัยได้ คิดได้ แต่เราไม่ได้ปรักปรำเขา"

ใบเฟิร์น : "อยากให้ตามถึงที่สุดค่ะ เพราะผู้หญิงคนนึงถูกฆ่า แล้วเป็นเสาหลักของบ้าน ผ่านมา 5 ปีไม่รู้คนร้ายคือใคร ยังลอยนวลอยู่ แล้วจะไปทำกับคนอื่นอีกมั้ย"

ใบเฟิร์น : "อยากบอกว่าทำเพื่อนหนูทำไม เพื่อนหนูทำอะไรให้ เพื่อนหนูเขาเป็นเสาหลักของบ้าน (ร้องไห้) ถ้าเป็นคนใกล้ชิด อยากถามว่าทำทำไม ถ้าไม่รักก็ไม่มีสิทธิ์ทำร้ายกัน"

คลิป

vvvvvvv

vvvvv

vvv

v